~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
.........................* Συνέχεια του Ιστολογιου της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα" (http://arkadiko.blogspot.gr/ )
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
..............* ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ *

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...................... ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ: arkadikovima@gmail.com
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
No news good news.....

ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017)

ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017)
ΕΙΔΗΣΕΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΑΡΚΑΔΩΝ (1988 - 2017) - 30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ - (Ιστολόγιο 1ο))

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2017

Οι Αρκάδες στην Αυστραλία: Χρόνια δοκιμασίας, προσφοράς και υπερηφάνειας

  ΑΡΚΑΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ  

Στο στάδιο της τελικής ολοκλήρωσης το βιβλίο για την παρουσία τους

Ο Θανάσης Γιαβάσογλου με την σύζυγό του Μαρία, 
στο εργαστήριο ταπετσαρίας στο Broadmeadows (1962)

09 October 2017
γράφει ο ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΤΑΜΗΣ

Πάνω από 220 χωριά και οικισμοί της Αρκαδίας έστειλαν μετανάστες τα παιδιά τους στην Αυστραλία στην περίοδο 1953-1975. Περίπου 65.000 Αρκάδες μετανάστες με τα παιδιά τους εγκαταστάθηκαν σε όλες τις γειτονιές της Αυστραλίας, κυρίως στις νοτιοανατολικές Πολιτείες. Μαζί με τους Φλωρινιώτες, είναι η πατριά με τους περισσότερους οργανωμένους συλλόγους: μία Παγκόσμια Συνομοσπονδία, τρεις Ομοσπονδίες, τρία Παναρκαδικά σωματεία, πέντε περιφερειακά-συλλογικά μορφώματα και 46 Αδελφότητες, ολοκληρώνουν την κοινωνική και πολιτική τους οργάνωση στο διάστημα της παρουσίας τους. 
Η εκπληκτική διαδικτύωση και ωρίμανση των αρκαδικών συλλόγων και η ανάπτυξη του αρκαδικού στοιχείου στην Αυστραλία σε βάθος τουλάχιστον τριών γενεών (1952-2017) παρουσιάζει χαρακτηριστικά γνωρίσματα μοναδικά στην παγκόσμια ιστορία του Ελληνισμού της Διασποράς. Ας εξηγηθούμε: 
1)  Οι Αρκάδες είναι, παγκοσμίως, η μοναδική περιφερειακή πατριά του Ελληνισμού, που είναι διαρθρωμένη οργανωτικά σε όλες τις εκφάνσεις της λεγόμενης «οριζόντιας» οργάνωσης μιας κοινότητας από το 1988, ήτοι διαθέτουν ως μηχανισμούς και όργανα το Παγκόσμιο Παναρκαδικό Συμβούλιο/Συνέδριο, συνεργαζόμενο και εξαρτώμενο από τέσσερις Συνομοσπονδίες κατά Ηπείρους, που τις αποτελούν οι Ομοσπονδίες κατά Πολιτείες, τις οποίες Ομοσπονδίες εκλέγουν οι αντιπρόσωποι οργανισμών-μελών (Αδελφότητες και Σύλλογοι). Το Παγκόσμιο Παναρκαδικό Συνέδριο/Συμβούλιο, η διοίκηση του οποίου περνά εκ περιτροπής στην ηγεσία των τεσσάρων Συνομοσπονδιών (Αυστραλίας, Καναδά, ΗΠΑ και Ελλάδας), συγκαλεί παγκόσμια σύσκεψη κάθε τέσσερα χρόνια στην Τρίπολη, σχεδόν ανελλιπώς από τον Ιούλιο του 1988 μέχρι τον Ιούλιο του 2018, που είναι το επόμενο.
2)     Οι εκπατρισμένοι Αρκάδες αποτελούν τη μοναδική πατριά του Ελληνισμού, η οποία με δαπάνες και χορηγίες της ανήγειρε Νοσοκομείο όλων των ειδικοτήτων και βαθμίδων στην Τρίπολη, το Παναρκαδικό Γενικό Νοσοκομείο Τριπόλεως «Η Ευαγγελίστρια», το οποίο ανελλιπώς συντηρεί και φροντίζει εδώ και εξήντα χρόνια. Η ίδια πατριά μετά την κατάργηση της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Τρίπολης το 1988, ενήργησε και το 2000 ψηφίστηκε Προεδρικό Διάταγμα για την ίδρυση του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, με έδρα την Τρίπολη.
3)   Οι εκπατρισμένοι Αρκάδες διατηρούν το μοναδικό χωριό που κτίσθηκε και λειτουργεί στην Ελλάδα με στόχο να ενώνει τους εκπατρισμένους Αρκάδες με τον γενέθλιο τόπο, αλλά και να εξοικειώνει τα παιδιά τους με τον ελληνικό πολιτισμό. Το Αρκαδικό Χωριό, παρά τις ελλείψεις και τις αδυναμίες του, είναι μοναδικό μοντέλο σχέσεων Μητρόπολης-Διασποράς.
4) Οι Αρκάδες ευτύχησαν να έχουν συνετούς και καλοπροαίρετους ηγέτες, αφοσιωμένους πατριώτες και συνεπείς μπροστάρηδες. Σε όλους τους αγώνες του Ελληνισμού, από το ΣΑΕ μέχρι και εθνικά θέματα και από τη στήριξη των Εδρών Ελληνικών Σπουδών μέχρι τη στήριξη των ασθενών και των ανέργων συμπατριωτών τους, οι οργανωμένοι Αρκάδες εισήγαγαν επιδόματα ανεργίας σε περιόδους οικονομικής κρίσης, εξέδωσαν πιστοποιητικά δωρεάν περίθαλψης ασθενών στην Ελλάδα και πρώτευσαν στη συγκέντρωση του μεγαλύτερου ποσού για τη δημιουργία Λεκτοράτου Ελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μελβούρνης το 1972, καθώς και στην ετήσια στήριξη των Πανεπιστημίων Macquarie και NSW του Σίδνεϊ.
5)   Συλλογική και μαζική υπήρξε και η αφοσίωση των μελών προς τα σωματεία τους. Για παράδειγμα, σε 2.462 ανέρχονται τα άτομα που συνδέθηκαν ως μέλη, με τον Παναρκαδικό Σύλλογο Μελβούρνης και Βικτωρίας «Ο Κολοκοτρώνης» κατά την περίοδο 1959-2017. Πρόκειται για το μεγαλύτερο αριθμό μελών σε περιφερειακό ελληνικό σύλλογο παγκοσμίως, εξ όσων γνωρίζω.
6)   Ο ίδιος αυτός σύλλογος διατηρεί και εκδίδει για λογαριασμό των Αρκάδων της Αυστραλίας τη μακροβιότερη, συνεπέστερη και διαρκώς βελτιούμενη σωματειακή εφημερίδα στην Ελληνική Διασπορά, τη «Φωνή των Αρκάδων», που εκδίδεται ανελλιπώς από το 1960 μέχρι και τις ημέρες μας.
7) «Ο Κολοκοτρώνης» της Μελβούρνης, που διοικείται πλέον από άτομα που γεννήθηκαν και σπούδασαν στην Αυστραλία όπως κι αυτός του Σίδνεϊ, οργάνωσε στις εγκαταστάσεις του, την περίοδο 2016-2017, ένα από τα πλέον άρτια αρχειακά κέντρα, αφού πρώτα οι ειδικοί ταξινόμησαν, τεκμηρίωσαν και καταλογοποίησαν χιλιάδες έγγραφα, των σωματείων της Μελβούρνης, του Σίδνεϊ και της Αδελαΐδας. Τα Αρκαδικά Αρχεία βρίσκονται σε ειδικούς μεταλλικούς αρχειακούς φορεαμούς, προκειμένου να χρησιμοποιηθούν και από ερευνητές του μέλλοντος.
ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΕΤΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥΣ
Το ιστορικό της εγκατάστασης των πρωτοπόρων Αρκάδων από το 1907 στο Σίδνεϊ και τη Μελβούρνη από το 1927, το οδοιπορικό της εξόδου χιλιάδων Αρκάδων μεταναστών από τις πατρογονικές τους εστίες από το 1953, ο τρόπος που περιέγραφαν τα αρκαδικά φύλλα της εποχής την έξοδο των Αρκάδων προς την Αυστραλία, τα πρώτα δύσκολα χρόνια του εποικισμού στις πρωτεύουσες των Πολιτειών της Κοινοπολιτείας, τα χρόνια της επιβίωσης, τα επαγγέλματα που άσκησαν, τις δυσκολίες που γνώρισαν, την περιπετειώδη και σημαντικότατη για την ιστορία τους κοινωνική και σωματειακή τους οργάνωση, τα χρόνια της έντασης και του ανταγωνισμού, τα χρόνια της συμφιλίωσης και του συναγωνισμού, τα επιτεύγματα και τα παθήματά τους, την καταξίωση των παιδιών τους, τις σχέσεις τους με τον γενέθλιο τόπο και την Ελλάδα, τις σχέσεις τους με τα υπόλοιπα σωματεία του Ελληνισμού, τους αγώνες τους για τα εθνικά μας θέματα, τις προσδοκίες τους για τους γεννημένους στην Αυστραλία διαδόχους τους, την ιστορία των σωματείων και των Ομοσπονδιών τους, τις πολιτιστικές τους εκδηλώσεις, την αγάπη τους για τον γενέθλιο τόπο, το έργο τους, την επιστήμη και τις τέχνες τους με τα οποία συνέβαλαν στην πολιτιστική ανέλιξη του Ελληνισμού της Αυστραλίας, την τεράστια προσφορά της Αρκάδισσας γυναίκας που εργαζόμενη μέσα από τα συλλογικά όργανα μπόρεσε να αναδείξει οικονομικά και φιλανθρωπικά τα σωματεία των Αρκάδων, είναι μερικοί από τους βασικούς πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται η αφήγηση της ιστορίας τους.
Το κύριο σώμα της ιστορίας -το οποίο αναλύεται σε 550 σελίδες από το σύνολο των 680 σελίδων του βιβλίου-, περιλαμβάνει επίσης τα πρόσωπα εκείνα που με τη δράση και την προσφορά τους και άλλα άτομα που με τη γενναιοδωρία και τη στοργή τους ανέδειξαν το αρκαδικό στοιχείο. Επίσης περιγράφει τα γεγονότα και τις αποφάσεις, που αποτέλεσαν σταθμό και σημάδεψαν την παρουσία τους στην Αυστραλία και την Ελλάδα. Το κύριο μέρος της ιστορίας περιγράφει επίσης και παρουσιάζει τη «Φωνή των Αρκάδων», το μνημειώδες αυτό δημοσιογραφικό όργανο των Αρκάδων. Το κύριο σώμα της ιστορίας περιλαμβάνει και 425 ανέκδοτες, πρωτότυπες φωτογραφίες της μεταναστευτικής εμπειρίας τους, προσωπικά στιγμιότυπα, οικογενειακά, επαγγελματικά, σωματειακά, όπου αναδεικνύονται τα εργοστάσια όπου εργάστηκαν, οι επαγγελματικοί τους χώροι, οι εκδρομές και τα πανηγύρια τους, οι συνελεύσεις, οι κοινωνικές τους συναντήσεις, οι γάμοι και τα βαπτίσια των παιδιών τους, οι αγώνες τους για τα θέματα που αφορούν τον Ελληνισμό. 
Το βιβλίο, το οποίο αναμένεται να παραδοθεί προς έκδοση τον ερχόμενο Μάρτιο, με τίτλο The Children of Pan: Arcadians in Australia έχει πέρα από το κύριο σώμα του, και τρία σημαντικότατα Παραρτήματα, που καλύπτουν συνολικά άλλες 130 σελίδες του βιβλίου. Το Πρώτο Παράρτημα καταγράφει και φωτίζει και διατηρεί στην αιωνιότητα τις οικογένειες εκείνες και τα μέλη τους, που συμπλήρωσαν τα ερωτηματολόγια, που έδωσαν συνεντεύξεις, που πήραν μέρος στη μελέτη, που αφιέρωσαν χρόνο δίδοντας πληροφορίες. Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2017, συνολικά 487 οικογένειες (και συγκεκριμένα 5.120 άτομα- παιδιά και εγγόνια) πήραν μέρος και ζήτησαν συμμετοχή στο βιβλίο από όλη την Αυστραλία. Για κάθε οικογένεια υπάρχει ειδικό εργοβιογραφικό των γονέων, παιδιών και εγγονών, τα χρόνια της επιβίωσης, επαγγέλματα που άσκησαν, οικογενειακή κατάσταση, τι πέτυχαν στην Αυστραλία, προάστεια που έζησαν, τα επιτεύγματα τους, η συμμετοχή τους στα κοινά. Το Πρώτο Παράρτημα θα συμπληρώνεται μέχρι και τις 15 Δεκεμβρίου 2017. Δυστυχώς, οικογένειες και άτομα που θα προσέλθουν μετά την ημερομηνία αυτή δεν θα μπορέσουν να συμπεριληφθούν στο βιβλίο.
Το Δεύτερο Παράρτημα καταγράφει και αναδεικνύει τα 2.426 μέλη που έγιναν μέλη του Παναρκαδικού Συλλόγου Μελβούρνης «Ο Κολοκοτρώνης», ενώ στο κύριο σώμα, σε ειδικές υποσημειώσεις, καταγράφονται και τα ονόματα όλων των συλλόγων και σωματείων που έλαβαν μέρος στην έρευνα αυτή στη Μελβούρνη, Αδελαΐδα και Σίδνεϊ, συνολικά πάνω από 3.800 άτομα-μέλη. Αναφορικά με τα 2.426 μέλη του «Κολοκοτρώνη» δίδονται, όπου είναι δυνατό, ημερομηνία γέννησης και θανάτου (όπου ισχύει), ημερομηνία άφιξης στην Αυστραλία, το όνομα του πλοίου, ο τόπος εγκατάστασης και μετοίκησης, τα επαγγέλματα που άσκησε και η χρονιά που έγινε μέλος.
Το Τρίτο Παράρτημα αναφέρεται στα 223 χωριά της Αρκαδίας 
που έστειλαν τα παιδιά τους μετανάστες στην Αυστραλία.
Στην εισαγωγή του βιβλίου περιγράφονται η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε το θεωρητικό επιστημονικό πλαίσιο της εργασίας, η δομή και οι παράμετροι του πεδίου έρευνας στην Αυστραλία και στην Αρκαδία (συνολικά έγινε επιτόπια έρευνα σε 38 χωριά της Αρκαδίας) και δίδονται οι περιορισμοί της έρευνας, δηλαδή ό,τι δεν μπόρεσε ο συγγραφέας του έργου, καθηγητής κ. Αναστάσιος Τάμης και οι συνεργάτες του να ολοκληρώσει ή να διαπραγματευθεί. Εδώ θα γίνει αναφορά στις δυσκολίες που συνάντησε η έρευνα, η άρνηση ορισμένων οργανισμών και ατόμων να συμμετάσχουν στο έργο, οι χρονικοί και οικονομικοί περιορισμοί. 
«Η μελέτη αυτή και το διακήδευμά της, το βιβλίο αυτό για τους Αρκάδες της Αυστραλίας, δεν είναι εξαντλητική. Αφήνουμε και στους ερευνητές του μέλλοντος να συμπληρώσουν το οδοιπορικό αυτό των Αρκάδων. Σίγουρα υπάρχουν σημεία που δεν μπορέσαμε να θίξουμε, είτε από δικές μας αδυναμίες, είτε από περιορισμούς της έρευνας, είτε ακόμη από απαγορευτικές γραμμές που έθεσαν κάποιοι για δικούς τους λόγους. Πάντως ο Φορέας Υλοποίησης του έργου, δηλαδή ο Παναρκαδικός Σύλλογος Μελβούρνης, έκανε ό,τι μπορούσε, προκειμένου να ενθαρρύνει όλους τους αρκαδικούς οργανισμούς να συμμετάσχουν, προέβηκε σε οικονομικές θυσίες, ώστε να μην μείνει ουδείς εκτός του έργου αυτού από δική του υπαιτιότητα ή ευθύνη. Οι αναγνώστες του βιβλίου, εάν ύστερα από μερικά χρόνια δεν θα μπορέσουν να εντοπίσουν τα ονόματα και την προσφορά κάποιων δικών τους ανθρώπων, δεν θα πρέπει να κακίσουν τον «Κολοκοτρώνη» της Μελβούρνης, αλλά τα άτομα εκείνα, μέσα στους συλλόγους όπου εργάστηκαν, και που αποφάσισαν, μονομερώς και ερήμην τους, να απόσχουν και έτσι με τον τρόπο αυτό, για δικούς τους λόγους και αιτιάσεις, τους απέκλεισαν τελικά από το φως της ιστορίας. Συστήνω σε όλους εκείνους τους Αρκάδες που το επιθυμούν να μπουν στον κόπο και να αγκαλιάσουν το έργο. Να συμπληρώσουν τα ερωτηματολόγια ή να προσέλθουν και να μάς δώσουν τη δική τους ιστορία. Εμείς θα τους περιμένουμε. Θα το κάνουν για τα πρόσωπα που αγαπούν, τους κληρονόμους της ζωής τους και της ιστορίας τους, τα εγγόνια τους» δήλωσε ο κ. Τάμης.
ΚΑΙ ΜΙΑ ΕΚΚΛΗΣΗ
Στο πλαίσιο της οργάνωσης των Αρκαδικών Αρχείων σε ειδική αίθουσα του Παναρκαδικού Μελβούρνης, δόθηκε ιδιαίτερη μέριμνα στη συγκέντρωση όλων των φύλλων της εφημερίδας «Φωνή των Αρκάδων» από το 1960 μέχρι και το 2017. Ύστερα από μεγάλη προσπάθεια σχηματίσθηκαν δέκα τόμοι με όσα φύλλα ήταν δυνατόν να συγκεντρωθούν. 
Σκοπός της προσπάθειας είναι να συγκεντρωθούν όλοι οι τόμοι, να ολοκληρωθεί η σειρά τους, να ψηφιοποιηθούν και να περαστούν σε ειδικό δίσκο ακτίνας. Βρέθηκε ότι λείπουν ορισμένες εκδόσεις, ιδιαίτερα από την πρώτη έκδοση μέχρι και την 60ή. Κάνουμε ιδιαίτερη έκκληση σε όλους τους Αρκάδες της Αυστραλίας, εάν έχουν φυλάξει στα προσωπικά τους αρχεία κάποιες εκδόσεις να τις δωρίσουν στα Αρκαδικά Αρχεία, ώστε να σχηματισθούν τουλάχιστον πέντε ολοκληρωμένες σειρές. 
Επίσης, εάν υπάρχουν προσωπικές συλλογές σε σπίτια Αρκάδων με αρχειακό υλικό, έγγραφα, εφημερίδες, φωτογραφίες κ.λπ., να τηλεφωνήσουν την Επιτροπή Αρχείων ή να απευθυνθούν στην ηλεκτρονική διεύθυνση anastasios.tamis@aims.edu.au

____________

Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017

Le Monde Hellenique : Η ελληνική γλώσσα στα προάστια του μέλλοντος της Μελβούρνης

Le Monde Hellenique : Η ελληνική γλώσσα στα προάστια του μέλλοντος της Μ...: ΟΜΟΓ Ε ΝΕΙΑ Τρία νέα σχολεία της Κοινότητας στις περιοχές  South Morang, Narre Warren και Point Cook ...

Οι Αρκάδες τίμησαν την 196η επέτειο της απελευθέρωσης της Τριπολιτσάς

  ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΡΟΙΚΙΑΣ 

Στην εκδήλωση, η οποία σημείωσε μεγάλη επιτυχία, παραβρέθηκαν αντιπρόσωποι των Αρκαδικών Σωματείων και Συλλόγων, πρώην πρόεδροι και πολλά μέλη με τους φίλους τους


Από την εκδήλωση


04 October 2017

Εκατόν ενενήντα έξι χρόνια έχουν περάσει από τότε που οι Έλληνες έγραψαν την πιο λαμπρή σελίδα της ιστορίας τους, απελευθερώνοντας την Τριπολιτσά (23/9/1821) και οι Αρκάδες, πιστοί στις ιστορικές τους καταβολές, εξακολουθούν να αποτίουν φόρο τιμής και να αποθέτουν θυμίαμα σεβασμού και ευγνομωσύνης προς την αιώνια μνήμη των προγόνων τους.
Παρά τα εμπόδια τα οποία συνεχώς αυξάνονται και αποδυναμώνουν το ενδιαφέρον και τη χαρά της συμμετοχής σε τέτοιου είδους εκδηλώσεις, την περασμένη Κυριακή (24/9/2017) πολλοί Αρκάδες με τους φίλους τους με μεγάλη κατάνυξη και πατριωτικό ενθουσιασμό, παρακολούθησαν δοξολογία στον ιερό ναό Άξιον Εστί και κατέθεσαν στεφάνια προς τιμήν των πεσόντων.
Στην εκδήλωση, η οποία σημείωσε μεγάλη επιτυχία, παραβρέθηκαν αντιπρόσωποι των Αρκαδικών Σωματείων και Συλλόγων, πρώην πρόεδροι και πολλά μέλη με τους φίλους τους.
Στεφάνια κατέθεσαν ο κ. Αναστάσιος Καλοδήμος, εκ μέρους της Παναρκαδικής Ομοσπονδίας, η κ. Χρύσα Κανατά εκ μέρους του Παναρκαδικού Συλλόγου, ο κ. Κωνσταντίνος Κατσαμπάνης εκ μέρους του RSL – Ελληνικό Τμήμα Βικτωρίας, και η κ. Σύρμω Παπαΐωάννου εκ μέρους του Συλλόγου Πρασινιωτών.
Στη συνέχεια προσφέρθηκε ελαφρύ γεύμα στους παρευρισκομένους όπου η πρόεδρος του Παναρκαδικού Συλλόγου κ. Χ.Κανατά αναφέρθηκε στην σημασία της νίκης των Ελλήνων στην Τριπολιτσά καθώς και των άλλων που προηγήθηκαν αυτής στην Αρκαδία.
Οι εορταστικές εκδηλώσεις της 196ης της Απελευθέρωσης της Τριπολιτσάς θα κλείσουν με τον ετήσιο Πανηγυρικό χορό που θα γίνει το Σάββατο, 7 Οκτωβρίου 2017 στο πολυτελές Merrimu Reception, 1300 Dandenong Road, Murrumbeena.

___________

Σάββατο, 16 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ: "Μαίναλο, το βουνό του Πάνα"

Κυκλοφόρησε το νέο φύλλο της εφημερίδας ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ με πλούσια ύλη
δείτε ολόκληρη την εφημερίδα και ξεφυλλίστε την εδώ

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Μάχη με τις φλόγες στο Βουτσαρά Μεγαλόπολης

  ΤΟΠΙΚΕΣ  ΕΙΔΗΣΕΙΣ 

Ο περιφερειάρχης Πέτρος Τατούλης βρέθηκε στον τόπο της πυρκαγιάς από την πρώτη στιγμή, προκειμένου να συμμετάσχει στον συντονισμό των Αρχών

Μια δύσκολη μέρα για τη Μεγαλόπολη ήταν η Δευτέρα 11 Σεπτεμβρίου. Μια πολύ επικίνδυνη πυρκαγιά ξέσπασε το μεσημέρι στον Βουτσαρά, θέτοντας σε κίνδυνο το χωριό, αφού από την πρώτη στιγμή της εκδήλωσής της, η φωτιά πέρασε στις άκρες του χωριού.
Λίγο αργότερα, εκδηλώθηκε πυρκαγιά και κοντά στη Μονή Μπούρα, η οποία ευτυχώς πολύ γρήγορα ετέθη υπό έλεγχο. Οι Αρχές του τόπου ήταν παρούσες από τη πρώτη στιγμή και η Μεγαλόπολη ζήτησε άμεσα τη βοήθεια διπλανών περιοχών. Ο δυνατός αέρας δυσχέρανε την κατάσβεση της πυρκαγιάς, αλλά και το πρωί της Τρίτης 12 Σεπτεμβρίου, δημιουργεί ανησυχίες για νέες αναζωπυρώσεις.
Ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου Πέτρος Τατούλης βρέθηκε στον τόπο της πυρκαγιάς από την πρώτη στιγμή, προκειμένου να συμμετάσχει στον συντονισμό των Αρχών. Πιστός στη συνήθειά του να δίνει το «παρών», δηλώνοντας έμπρακτα τη συμπαράσταση και το ενδιαφέρον του, απαθανατίστηκε να συμμετέχει και στην κατάσβεση της πυρκαγιάς κρατώντας τη μάνικα.
Η φωτογραφία «ανέβηκε» σε προσωπικό λογαριασμό σελίδας κοινωνικής δικτύωσης.

______________

Παρασκευή, 8 Σεπτεμβρίου 2017

.................TA ΠΡΩΤΑΚΙΑ...






Γράφει ο 
Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)  
Αναρωτιέμαι ποιος είναι “πιο πολύ” πρωτάκι : το παιδί ή ο γονιός ;


Φυσικά πρωτάκι, πρωτίστως είναι το παιδί! Ηλικιακά, αναπτυξιακά και ψυχολογικά είναι έτοιμο να μπει στην σχολική κοινότητα. Να ξεκινήσει την μαθησιακή διαδικασία. Αυτό σημαίνει ότι είναι στην κατάλληλη ηλικία να προσαρμοστεί και να αντιμετωπίσει την πρόκληση. Αρκεί λοιπόν τα παιδιά να τα εμπιστευτούμε, αρκεί να μην τους φορτώσουμε τις αγωνίες μας, τις αγωνίες και τις προσδοκίες όλου το κόσμου! Αρκεί να μην περιμένουμε από αυτά να μας δώσουν περισσότερα απ' όσα μπορούν, νωρίτερα από ότι χρειάζεται. Φτάνει να είναι απλώς πρωτάκια (και όχι πρώτα σε όλα...). 
Φυσικά και κάποια παιδιά μπορεί να δυσκολευτούν στην προσαρμογή, είτε στο κοινωνικό είτε στο μαθησιακό περιβάλλον του σχολείου. Αυτό όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι υπάρχει κάποιο πρόβλημα. Τα παιδιά μπορεί να χρειάζονται τον χρόνο τους (το κάθε παιδί τον δικό του) και είναι πολύ σημαντικό να του το δώσουμε, αντί να το πιέσουμε να τα καταφέρει με κάθε τρόπο (πίεση, φωνές, ιδιαίτερα μαθήματα, ενοχές) και με κάθε κόστος (αίσθημα κατωτερότητας, χαμηλή αυτοεκτίμηση, συναισθήματα θυμού και ενοχών).
Ξαναγυρίζω λοιπόν στους γονείς. Τα καλά μας τα παιδάκια θα είναι μια χαρά πρωτάκια... Αρκεί μερικές φορές (ίσως και τις περισσότερες) να είμαστε μια χαρά πρωτάκια κι εμείς οι γονείς...
Γιατί και οι γονείς πρέπει να προσαρμόζονται σε μία νέα αρχή, σε νέα δεδομένα. Και οι γονείς πρέπει να μάθουν να είναι χαλαροί, να μην έχουν υπερβολικές και πρόωρες προσδοκίες, να μην συγκρίνουν αλλά να αποδέχονται τα παιδιά τους για αυτό που είναι, για αυτό που μπορούν σε κάθε στάδιο της ζωής τους.
Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι πιστεύω πως η σειρά στον άνωθεν προβληματισμό λειτουργεί αντίστροφα. Αν οι γονείς είναι “καλά πρωτάκια” τότε και τα παιδιά τους έχουν τις καλύτερες προδιαγραφές για να τα καταφέρουν μια χαρά.
Προσέξτε: Να τα καταφέρουν μια χαρά: ούτε να αριστεύσουν, ούτε να είναι καλύτεροι όλων, αλλά
να είναι ευτυχισμένα, προσαρμοσμένα, με φίλους και χαρούμενα στο νέο τους περιβάλλον! Αυτό δεν θέλουμε όλοι από τα παιδιά μας;

Εάν σας ενδιαφέρει να ενημερωθείτε περαιτέρω για θέματα που αφορούν τις σχέσεις μας με τα παιδιά και τον καλύτερο τρόπο επικοινωνίας μαζί τους, μπορείτε να δηλώσετε συμμετοχή στο βιωματικό σεμινάριο για μαμάδες και μπαμπάδες, με τίτλο «Πώς να μιλήσετε σε ένα παιδί για…» . Εισηγητής ο ψυχολόγος-οικογενειακός σύμβουλος  κ.Γιάννης Ξηντάρας.  Οι εγγραφές έχουν αρχίσει ήδη! Δηλώστε συμμετοχή εγκαίρως καθώς θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας. Περισσότερες πληροφορίες εδώ :  http://xidaras.gr/seminario/

~~~~~~~~~~~~~~~~


                    ____________
Ο Γιάννης Ξηντάρας είναι Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος, τ.συνεργ. στο Νοσοκομείο Παίδων “Αγία Σοφία”, μέλος της Ελληνικής Εταιρίας Εφηβικής Ιατρικής και του Ευρωπαϊκού Συλλόγου Ψυχοθεραπείας. Απόφοιτος Ε.Κ.Π.Α, επιστημονικός υπεύθυνος στο Κέντρο Συμβουλευτικής και Ψυχολογικής Υποστήριξης “Επαφή”.

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΤΟ ΣΑΤΕΡΙ


 ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ ΜΑΣ 

ΤΟ ΣΑΤΕΡΙ
Το σατέρι ήταν ένα είδος ζυγαριάς. Η ονομασία του ίσως προέρχεται απο την αρχαία ελληνική λέξη στατήρ που σήμαινε ζυγισμένο σταθερό βάρος. Ενας στατήρας που λεγόταν και καντάρι αντιστοιχούσε σε 44 οκάδες.
Στο χωριό μας συνήθως ζύγιζαν τα γεννήματα, το αλεύρι αλλά και τα σφαχτά και κυρίως το γουρούνι. Το σατέρι αποτελούνταν απο μια τετράπλευρη μεταλλική ράβδο παχους 1-2 πόντων που πάνω της ηταν χαραγμένοι αριθμοί που αντιστοιχούσαν στο βάρος του ζυγιζομενου προιόντος.Στην ράβδο συρόταν ενα μεταλλικό στρογγυλό βαρίδι, Απο την ράβδο κρέμονταν με αλυσίδες δυο αγκίστρια για να μαγκώνουν το βάρος.Πάνω απο την ράβδο άλλο ενα άγκιστρι-τσιγκέλι για να κρέμεται το σατέρι.Το κρέμασμα γινόταν απο το πατερό του σπιτιού, οταν το ζύγισμα γινόταν στο σπίτι και το φορτίο ηταν βαρύ ή απο ενα γερό κλαδί δέντρου οταν η ζύγιση γινόταν στο χωράφι.Όταν το βάρος ηταν μικρό π.χ ενα σακί τότε το σατέρι κρέμοταν απο ενα κοντάρι που στηρίζονταν στους ωμους των δυο που έκαναν το ζύγισμα οπως οι γυναίκες της φωτογραφίας.
Με το σατέρι ζύγιζαν τα γεννήματα αμέσως μετά το αλώνισμα και πριν αποθηκευτούν στα κασόνια. Θυμάμαι μάλιστα οτι την εποχή εκείνη κυκλοφορούσαν στο χωριό "ειδήσεις" οτι ο τάδε "εβγαλε" τοσες οκάδες σιτάρι,τόσο κριθάρι και πάει λέγοντας..
Ζύγιζαν επίσης το σιτάρι πριν το πάνε στο νερόμυλο για να παρακολουθήσουν κατα κάποιο τρόπο τον μυλωνά,γνωρίζοντας προφανώς την σχέση σιτάρι-αλεύρι- πίτουρο.
Εκτος όμως απο τα προιόντα, ζυγίζονταν και οι ίδιοι με το σατέρι οταν αυτό ήταν κρεμασμένο στο πατερό.
Έβαζαν στούς δυο κάτω γάντζους του σατεριού ενα πολύ γερό καντρόνι απο κλαδί δέντρου (χοντρό στιλιάρι) και αφου ακουμπούσαν επάνω του την κοιλιά τους "δίπλωναν" το κορμί τους σήκωναν τα ποδια τους να μην ακουμπάνε στο έδαφος , η ζύγιση γινόταν και ακολουθούσαν τα σχόλια των παρευρισκομένων σχετικά με το βάρος του ατόμου που ζυγίστηκε.
Την εποχή εκείνη,1953 και πριν θα ήταν με το σκεπτικό οτι η οκά καταργήθηκε το 1954(οι συναλλαγές ομως μεταξύ των συγχωριανών συνεχίστηκαν και αργότερα με την οκά)λειτουργόυσαν στη Βυτίνα μαθητικές κατασκηνώσεις οπου πήγαιναν μαθητές και απο το χωριό μας μετα απο κάποια επιλογή που γινόταν.
Οι γονείς των μαθητών που επιλέγονταν για την κατασκήνωση,ζύγιζαν τα παιδιά τους προ και μετά την κατασκήνωση για να διαπιστώσουν αν "ξεγύρισαν".Μήπως και σήμερα δεν γίνεται το ίδιο;Δεν έχετε ακούσει κάποιους να λένε "πήρα δυο κιλά στις διακοπές μου".Ας είναι.Τα παιδιά φυσικά και έπαιρναν βάρος.Προγραμματισμένα γεύματα,πρωινό,κρέμες ,βούτυρο,μαρμελάδες κλπ που δεν τα γνώριζαν καν(το μαθητικό πρωινό στο σχολείο άρχισε αργότερα).
Εκτος αυτου όμως στην κατασκήνωση είχε παιγνίδι και ανάπαυση ενω στο χωριό τους καλοκαιρινούς μήνες υπήρχαν δουλειές και μάλιστα αρκετές!

Νίκος Κουσιουνέλος
03/09/2017